معاینه فیزیکی زانوی آسیب دیده

توسط admin, اردیبهشت ۲۵, ۱۳۹۷

معاینه فیزیکی زانوی آسیب دیده

معاینه فیزیکی زانو شامل مراحل زیر است:

  • مشاهده وضع ظاهری زانوی آسیب دیده

وضع ظاهری زانوی آسیب دیده باید همیشه با طرف سالم مقایسه شود. تغییر شکل مفصل در حالت خوابیده و ایستاده مقایسه و یادداشت شود. گاه در اثر آسیب رباطها، زانو در حالت خوابیده طبیعی است و تغییر شکل آن در موقع ایستادن آشکار می شود. کیست سینوویال پشت زانو ممکن است در حالت خوابیده آشکار نباشد و پس از ایستادن نمایان شود. آتروفی عضلانی غالباً به خوبی آشکار است که باید اندازه گیری و یادداشت شود. به طور طبیعی در دو طرف کشکگ دو فرورفتگی وجود دارد و عدم وجود این فرورفتگی ها می تواند نشانه وجود مایع در زانو یا هیپرتروفی سینوویوم باشد.

  • لمس زانوی آسیب دیده

گرمی پوست را با طرف مقابل مقایسه می کنیم. وجود مایع در مفصل، ضخیم شدن پرده سینوویال، همچنین نقاط حساس دردناک زانو باید مشخص و یادداشت شوند. تشخیص بورسیت ها مانند بورسیت Pes anserine عمدتاً از طریق لمس تشخیص داده می شود. نسج نرم اطراف زانو و حدود استخوان ها را جهت ضخیم شدن نسج نرم و حساسیت موضعی به طور سیستماتیک معاینه می کنیم. این کار را ابتدا در اکستانسیون کامل و سپس در ۹۰ درجه فلکسیون انجام می دهیم. سطح خلفی کشگک با حرکت آن به طرفین قابل لمس است. ضخیم شدن پرده سینوویال را در حالت اکستانسیون زانو امتحان می کنیم.

  • دامنه حرکات زانوی آسیب دیده

دامنه حرکات زانوی آسیب دیده در شخص سالم از صفر تا ۱۳۵ درجه است و زانو به عقب خم نمی شود. (زاویه زانو در اکستانسیون کامل صفر درجه است.) در صورت وجود محدودیت باید مقدار آن با زاویه اندازه گیری و یادداشت شود. خم شدن زانو به عقب غیر طبیعی است و Genu Recurvatum نامیده می شود. احساس خرط و خرط اغلب بیانگر گرفتاری مفصل پاتلوفمورال است.

معاینه رباط های جانبی داخلی و خارجی زانو

بیمار به پشت می خوابد، ابتدا واروس و والگوس تست را در اکستانسیون کامل زانو در سمت مدیال یا لترال باز شود به معنای پارگی همزمان کپسول مفصلی و رباط های صلیبی علاوه بر MCL و LCL می باشد. برای معاینه اختصاصی MCL، والگوس استرس تست انجام می شود که یک دست روی قسمت لترال زانو و دست دیگر مچ پا را نگه می دارد و یک والگوس استرس به زانو با ۳۰ درجه فلکشن وارد می شود.

برای معاینه اختصاصی LCL واروس استرس انجام می دهیم که یک دست روی مدیال زانو و دست دیگر مچ پا را نگه می دارد و به زانو با ۳۰ درجه فلکشن در راستای واروس استرس وارد می شود. حرکت بیش از اندازه یا نبود یک firm end point موید یک پارگی لیگامان داخلی جانبی (MCL) یا پارگی لیگامان خارجی جانبی می باشد.

منبع: کتاب درسنامه ارتوپدی و شکستگی ها


به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است

دیدگاه شما چیست؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *