فیزیوتراپی دیسک کمر (ماساژ،تراکشن،ورزش و..) برای رفع بیرون زدگی دیسک

توسط admin, مرداد ۱۴, ۱۳۹۷

فیزیو تراپی دیسک کمر

بیرون‌زدگی دیسک کمر بیشتر در کمر روی می‌دهد. این عارضه یکی از شایع‌ترین علت بروز کمردرد و همچنین پادرد (سیاتیک) می‌باشد. درصد زیادی از افراد در اثر ابتلا به بیرون‌زدگی دیسک کمر دچار کمردرد می‌شوند. اگرچه بیرون‌زدگی دیسک کمر گاهی می‌تواند بسیار دردناک باشد اما بیشتر افراد فقط پس از چند ماه بعد از انجام روش‌های درمانی بدون جراحی احساس بسیار بهتری پیدا می‌کنند. درمان دیسک کمر معمولاً با روش‌های درمانی غیر جراحی  کمر نظیر استراحت کردن، مصرف دارو و فیزیوتراپی شروع می‌شود، مگر اینکه وضعیتتان مشکل بزرگی را ایجاد کند و یا خیلی سریع در حال تشدید شدن باشد. فیزیوتراپی برای درمان بیرون‌زدگی‌های دیسک کمر شدید می‌تواند بسیار مفید باشد. فیزیوتراپیست ها جهت کاهش بیرون‌زدگی دیسک کمر و همچنین کاهش درد از تکنیک‌های دستی استفاده می‌کنند.

روش درمان دیسک کمر بسته به تشخیص متفاوت می‌باشد، اما هدف پزشک این است که تمامی علائم بیرون‌زدگی دیسک کمر را به وسیله فیزیوتراپی درمان نماید. پزشک در طی درمان موقعیت و تمرینات را که به طور خاص برای کاهش درد بیرون‌زدگی دیسک کمرتان طراحی شده است را به شما آموزش می‌دهد. متخصص دیسک کمر بسته به آسیب‌دیدگی‌تان یک برنامه درمانی فردی برایتان تنظیم خواهد نمود که ممکن است شامل برخی یا همه انواع ورزش‌های مربوط به بیرون‌زدگی دیسک کمر باشد. اگر از دیسک کمر یا دیگر انواع بیرون‌زدگی‌های دیسک رنج می‌برید جهت تشخیص و ارزیابی حرفه‌ای لطفاً با پزشک در تماس باشید.

برای دریافت اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت مطب دکتر سلمان فلاح، بورد تخصصی طب فیزیکی و توانبخشی، می‌توانید با شماره‌های زیر تماس حاصل فرمایید.

آدرس مطب: اصفهان، خیابان حکیم نظامی، ابتدای خیابان محتشم کاشانی (دقیقی)، جنب MRI سپاهان، ساختمان معین، طبقه چهارم

تلفن: ۰۳۱۳۶۲۵۲۸۵۷      همراه: ۰۹۳۰۳۹۷۰۰۲۰

 علل بروز دیسک کمر


علل بروز دیسک کمر

در بیشتر موارد دیسک کمر به فرایند طبیعی افزایش سن و پیر شدن ستون فقرات مربوط می‌شود. در کودکان و جوانان، دیسک‌ها حاوی آب بیشتری هستند. با افزایش سن، دیسک‌ها خشک و ضعیف‌تر می‌شوند. دیسک‌ها جمع شده و فضای بین مهره‌ها کمتر می‌شود. به این فرایند طبیعی افزایش سن، تحلیل دیسک یا دیژنراسیون دیسک گفته می‌شود. علاوه بر فرسایش و پارگی تدریجی که در اثر بالا رفتن سن ایجاد می‌شود عوامل دیگری نیز احتمال بروز بیرون‌زدگی دیسک کمر را افزایش می‌دهند. شناخت عواملی که احتمال ابتلا به بیرون‌زدگی دیسک کمر را افزایش می‌دهند می‌تواند به جلوگیری از بروز مشکلات بعدی کمک کند.

  • جنسیت: مردان در سن ۳۰ تا ۵۰ سالگی بیشتر دچار دیسک کمر می‌شوند.
  • بلند کردن اجسام به روش نادرست: استفاده از عضلات کمر به جای پا برای بلند کردن اجسام سنگین می‌تواند باعث بیرون‌زدگی دیسک کمر شود. چرخش در هنگام بلند کردن اجسام نیز کمر را آسیب‌پذیرترمی کند. با بلند کردن اجسام به کمک پاها به جای استفاده از کمر می‌توان از ستون فقرات حمایت کرد.
  • وزن: چاق بودن فشار مضاعفی را بر روی دیسک کمر وارد می‌کند.
  • فعالیت‌های تکراری که باعث فشار بر ستون فقرات می‌شود: بسیاری از مشاغل نیاز به انجام فعالیت فیزیکی و جسمی دارند. در برخی از مشاغل باید به طور مداوم اجسام را بلند کرد و کشید یا برای انجام این فعالیت‌ها باید خم شد یا چرخید. استفاده از روش‌های درست بلند کردن اجسام و حرکت کردن به محافظت از کمر کمک می‌کند.
  •  رانندگی مداوم: نشستن‌های طولانی‌مدت در کنار لرزش ناشی از کار کردن موتور خودرو می‌تواند بر روی ستون فقرات و دیسک‌ها فشار ایجاد کند.
  • سبک زندگی بی‌تحرک: ورزش منظم در پیشگیری از بروز بسیاری از مشکلات پزشکی از جمله بیرون‌زدگی دیسک کمر اهمیت دارد.
  • استعمال دخانیات: این باور وجود دارد که استعمال دخانیات اکسیژن‌رسانی به دیسک را کاهش داده و باعث افزایش سرعت تحلیل دیسک می‌شود.

علائم دیسک کمر 


در بیشتر افراد مبتلا به دیسک کمر، کمردرد اولین علامت این عارضه‌ای است. این درد ممکن است چند روز طول بکشد و سپس بهبود یابد. غالباً این عارضه با بروز ناگهانی پادرد، بی‌حسی یا ضعف در پاها ادامه پیدا می‌کند. معمولاً این پادرد تا زیر زانوها، مچ پا و روی پا کشیده می‌شود. این درد به این شکل توصیف می‌شود که از کمر یا باسن شروع شده و به سمت ساق پا و روی پا کشیده می‌شود. علائم دیسک کمر می‌تواند شامل یکی یا همه موارد زیر باشد:

  • کمردرد
  • درد در ساق پا و روی پا (سیاتیک)
  • احساس بی‌حسی در ساق پا و روی پا
  • ضعف در ساق پا یا روی پا
  • بی‌اختیاری در دفع ادرار و مدفوع (بسیار به‌ندرت). این علامت ممکن است نشان‌دهنده ابتلا به مشکلات جدی‌تری به نام سندرم کودااکوئینا باشد. این عارضه به دلیل فشرده شدن ریشه‌های عصب در ستون فقرات ایجاد می‌شود و نیاز به مراقبت‌های فوری پزشکی دارد.

آزمایش‌ها و تشخیص پزشکی عارضه


جهت تشخیص ابتلا به دیسک کمر، پزشک سوابق پزشکی‌تان را به طور کامل درخواست کرده و شما را مورد معاینه بالینی قرار می‌دهد. تشخیص با تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (ام آر آی) تأیید می‌شود.

سوابق پزشکی و معاینات فیزیکی

پس از صحبت در مورد علائم و سوابق پزشکی، پزشک ستون فقرات شما را معاینه می‌کند. در خلال انجام معاینات بالینی، پزشک برای کمک به تشخیص علت بروز کمردرد ممکن است آزمایش‌های زیر را انجام دهد:

معاینات نورولوژیکی

جهت تشخیص ضعف یا کاهش توانایی‌های حسی، معاینات فیزیکی بایستی شامل معاینات نورولوژیکی هم ‌باشد. برای بررسی ضعف‌های عضلانی، پزشک نحوه راه رفتن تان بر روی پاشنه‌ها و انگشتان پا را مورد بررسی قرار می‌دهد. قدرت ران نیز مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. پزشک با بررسی واکنش‌های شما در هنگام لمس ملایم زانو و مچ پا می‌تواند هر گونه مشکل حسی شناسایی کند.

آزمایش بلند کردن پا به طور مستقیم

این آزمایش یک روش پیش‌بینی بسیار دقیق برای تشخیص بیرون‌زدگی دیسک کمر در بیماران زیر ۳۵ سال است. در این آزمایش، شما به پشت دراز کشیده و پزشک پای آسیب‌دیده شما را بلند می‌کند. زانوی شما باید صاف باشد. اگر شما در قسمت پایین پا و زیر زانوی خود احساس درد داشتید، نتیجه ابتلا به دیسک کمر مثبت است.

آزمایش‌های تصویری

ممکن است پزشک به منظور کمک به تأیید تشخیص ابتلا به بیرون‌زدگی دیسک کمر، انجام تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (ام آر آی) را تجویز کند. در این روش عکس‌های شفاف و دقیقی از بافت نرم مانند دیسک‌های بین مهره‌ای تهیه می‌شود.

درمان دیسک کمر با فیزیوتراپی


برنامه فیزیوتراپی تا حد زیادی می‌تواند به فرایند بهبودی دیسک و بیرون‌زدگی دیسک کمر کمک کند. برای تسکین فوری کمردرد و آموزش نحوه جلوگیری از آسیب‌دیدگی مجدد روش درمانی مناسبی طراحی شده است. تکنیک‌های فیزیوتراپی مختلفی وجود دارد که از آن‌ها به منظور درمان دیسک و بیرون‌زدگی دیسک کمر مورداستفاده قرار می‌گیرند. این تکنیک‌ها عبارتند از: سرما و گرمادرمانی، تراکشن، ماساژ بافت عمیق، آب درمانی یا هیدروتراپی تحریک الکتریکی. برنامه توانبخشی معمولاً با روش‌های درمانی غیرفعال شروع و با روش‌های درمانی فعال ادامه می‌یابد تا از بروز هرگونه دردهای بعدی جلوگیری نمود و مقاومت بدن را افزایش داد. برنامه فیزیوتراپی مورد استفاده به ماهیت مشکل بستگی دارد و پس از ارزیابی کامل وضعیتتان توسط فیزیوتراپ طراحی می‌شود.

سرما و گرما درمانی 

سرما و گرما درمانی به عنوان یک روش درمان برای رفع بسیاری از بیماری‌ها از جمله دیسک و بیرون‌زدگی دیسک کمر متداول است. بسیاری از متخصصین درمانی گرما و سرما را به عنوان راهی برای دستیابی به بهترین نتایج به طور نوبتی استفاده می‌کنند. از گرما به منظور افزایش جریان خون در برخی از نواحی بدن استفاده می‌شود. این کار باعث انتقال مواد مغذی و اکسیژن‌رسانی بیشتر به این مناطق می‌گردد. علاوه بر این جریان خون می‌تواند هرگونه فراورده‌های جانبی زائد ایجادشده از اسپاسم و گرفتگی عضله را از بین ببرد. سرمادرمانی نیز با نام کرایوتراپی شناخته می‌شود. این روش گردش خون را کُند می‌کند. سرما درمانی می‌تواند به کاهش درد اسپاسم و گرفتگی عضلات و التهاب در مناطق آسیب‌دیده کمک نماید. کرایوتراپی می‌تواند شامل ماساژ یخ، استفاده از کیسه یخ عادی یا اسپری فلورومتان که قادر به خنک کردن بافت ملتهب است باشد.

ماساژ بافت عمیق

انواع بسیاری از ماساژها وجود دارد که از آن‌ها در فیزیوتراپی مورداستفاده قرار می‌گیرند اما ماساژ بافت عمیق بهترین گزینه درمانی برای رفع دیسک کمر می‌باشد چرا که اسپاسم و تنش عضله عمیق با ایجاد فشار شدید ماساژ کاهش می‌یابد.

تحریک الکتریکی عصب (TENS)

روش تحریک الکتریکی عصب در جهان به یک روش فیزیوتراپی مؤثر و محبوب تبدیل شده است چرا که طی آن با استفاده از جریان الکتریکی عضلات را تحریک می‌شود. دستگاه تحریک الکتریکی عصب به وسیله الکترودهایی که به پوست متصل می‌شوند جریان الکتریکی کوچکی را به عصب‌های خاص و نقاط کلیدی بدن می‌فرستد. این روش می‌تواند اسپاسم عضلات را درمان کرده و همچنین اندورفین‌های کشنده درد را در بدن آزاد می‌کند.

تراکشن

تراکشن با جدا کردن ملایم استخوان و کاهش بیرون‌زدگی دیسک کمر راهی مؤثر برای کاهش درد ستون فقرات می‌باشد. تراکشن جهت برداشتن فشار از روی کمر و ستون فقرات گردنی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

همچنین با ابتلا به دیسک کمر جهت کمک به بهبود استقامت، حالت بدن و افزایش انعطاف‌پذیری، تحرک مفصل و ثبات مرکزی تحت درمان فعال نیز قرار می‌گیرید. به منظور کمک به دستیابی نتایج مطلوب، کاهش درد و بهبود وضعیت کلی بدنتان معمولاً برنامه‌های ورزشی نیز استفاده می‌شود. پزشک در هنگام فیزیوتراپی با شما همکاری می‌کند تا یک برنامه درمانی فردی را که بر اساس سوابق پزشکی و تشخیص انجام گرفته و نیازهایتان می‌باشد را برایتان تهیه می‌کند.

ورزش در درمان فیزیوتراپی 

از آنجا که عضلات شکم به عضلات کمر در حمایت و محافظت از ستون فقرات کمک می‌کند بنابراین ورزش برای سلامتی ستون فقرات لازم است. اگر عضلات مرکزی ضعیفی دارید پس فشار بیشتری بر روی عضلات کمرتان وارد می‌گردد. انجام تمرینات ثبات دهنده که به عضله همسترینگ، ران و لگن نیز کمک می‌کند بهترین راه برای تقویت عضلات مرکزی و در نهایت کمر می‌باشد. تکنیک‌های کششی نیز می‌توانند برای افزایش انعطاف‌پذیری مورد استفاده قرار گیرند که این امر به انجام ورزش‌های  هوازی و قدرتی نظیر راه رفتن، دوچرخه‌سواری و شنا کمک می‌کنند.

آب درمانی

آب درمانی نیز یک روش درمانی فعال ایده آل می‌باشد و ممکن است جهت کمک به کاهش فشار واردشده به بدن برنامه ایروبیک آبی به شما داده شود. بعلاوه فیزیوتراپیست به تقویت عضلاتتان کمک می‌کند تا حمایت بهتری از ستون فقراتتان صورت گیرد.

تزریق

چنانچه استراحت، داروهای مسکن و فیزیوتراپی در کاهش درد تأثیری نداشت پزشک می‌تواند در اطراف ناحیه عصب ستون فقرات داروهای استروئیدی تزریق کند. به این نوع تزریق، تزریق اپیدورال گفته می‌شود. استروئید می‌تواند تورم را کمتر کند، به شما کمک کند تا راحت‌تر حرکت کنید و درد ناشی از دیسک و بیرون‌زدگی دیسک کمر را کاهش می‌دهد. پزشک برای تشخیص دقیق نقاطی که باید در آن‌ها تزریق مواد انجام گیرد از سی‌تی‌اسکن یا اشعه ایکس استفاده می‌کند. ممکن است جهت تسکین درد لازم به تزریق بیش از یک شات استروئید باشد.

در اکثر موارد دیسک کمر ظرف ۶ تا ۸ هفته به آرامی بهبود می‌یابد. بعد از ۳ تا ۴ ماه هیچ گونه علائمی در بیشتر بیماران وجود ندارد.

روش‌های دیگر درمان دیسک کمر:

استراحت

معمولاً ۱ تا ۲ روز استراحت در رختخواب باعث تسکین کمردردهای شدید می‌شود. به مدت طولانی روی پای خود نایستید. در هنگام روز در برخی مواقع استراحت کنید اما از نشستن‌ طولانی مدت پرهیز نمایید. همه حرکات خود را به آهستگی و تحت کنترل انجام دهید. فعالیت‌های روزانه خود را تغییر داده تا اینگونه از انجام حرکاتی مخصوصاً حرکاتی نظیر خم شدن رو به جلو و بلند کردن اجسام که باعث بروز درد بیشتری می‌شوند پیشگیری شود.

داروها

داروهای بدون نسخه‌ای مثل ایبوپروفن (موترین و آدویل) یا ناپروکسن (الیو، ناپروسین) مصرف کنید. این داروها می‌توانند به کاهش درد و تورم کمک نمایند، اما این داروها را بدون صحبت با پزشک بیش از ۱۰ روز مصرف نکنید. زمانی که داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) به مقدار زیاد یا برای مدت طولانی مصرف شوند احتمال بروز بیماری‌های قلبی و خونریزی را افزایش می‌دهند.

هنگامی که بیماران در طی انجام برنامه درمانی خود احساس بهبود نکنند و یا وضعیتشان بدتر شود عمل جراحی به آن‌ها توصیه می‌گردد.

عمل جراحی

اگر علائمی را که احساس می‌کنید خفیف هستند و خطر تشدید آنها وجود ندارد انجام عمل جراحی  به شما توصیه نمی‌شود. با این حال اگر علائم حاکی از وجود فشار بر روی اعصاب ستون فقرات می‌باشند ممکن است گاهی نیاز فوری به انجام عمل جراحی باشد. نشانه‌هایی که پزشکان برای رسیدن به این تصمیم به دنبال آنها هستند عبارتند از: ضعف عضلات پا، دردی که آرام نگیرد و مشکل در دفع ادرار و مدفوع. روش‌های درمانی جراحی دیسک کمر عبارتند از:
• لامینکتومی و دیسکتومی
• میکرودیسککتومی
• فیوژن ستون فقرات کمری .

 لامینا ساختاری شبیه بام در پشت کانال نخاع تشکیل می‌دهد. در این فرایند قطعه کوچکی از لامینا به اندازه یک انگشت شست برداشته می‌شود (لامینکتومی) بنابراین جراح راحت‌تر می‌تواند دیسک دارای مشکل را خارج کند (دیسکتومی). لامینکتومی و دیسکتومی زمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد که دیسک کمر بیرون زده بر روی عصب فشار وارد کند و موجب بروز دردی شود که به یکی از پاها گسترش می‌یابد.

میکرودیسککتومی برای درمان دیسک کمر به یک عمل جراحی استاندارد تبدیل شده است. این فرایند زمانی استفاده می‌شود که دیسک کمر بیرون زده بر روی ریشه اعصاب فشار ایجاد کند. میکرودیسککتومی شامل خارج کردن با دقت دیسک کمر دارای مشکل می‌باشد (فرایند دیسکتومی). جراح با انجام عمل به کمک میکروسکوپ تنها نیاز به ایجاد یک برش بسیار کوچک در کمر دارد. اگر چه این نوع جراحی برای بیماران هزینه کمی به همراه می‌آورد اما به عنوان روشی با حداقل تهاجم دسته بندی می‌شود. طرفداران این نوع جراحی معتقدند که میکرودیسککتومی نسبت به دیگر روش‌ها راحت‌تر انجام می‌شود بنابراین از بروز اسکار در اطراف اعصاب و مفاصل جلوگیری می‌کند و کمک می‌کند تا بیمار سریع‌تر بهبود یابد.

دیسک کمر موجب بروز درد مکانیکی می‌شود. درد مکانیکی نوعی درد است که با بروز فرسایش و پارگی در بخش‌هایی از ستون فقرات ایجاد می‌شود. جراحی فیوژن عمدتاً برای متوقف کردن حرکت ناحیه دردناک از طریق متصل کردن دو یا چند مهره به یک استخوان محکم مورد استفاده قرار می گیرد. این کار مانع حرکت کردن استخوان‌ها و مفاصل می‌شود و درد مکانیکی را کاهش می‌دهد. جراح در جراحی فیوژن ستون فقرات کمری، گرافت های کوچکی از استخوان را بر روی ناحیه‌ی دارای مشکل ستون فقرات قرار می‌دهد. اکثر جراحان برای جلوگیری از حرکت مهره‌ی دارای مشکل از یک صفحه فلزی و پیچ نیز استفاده می‌کنند. این کار باعث حفاظت از گرافت می‌گردد بنابراین جراحت می‌تواند بهتر و سریع‌تر ترمیم شود.

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.”


به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است

دیدگاه شما چیست؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *