ترومبوآمبولی در شکستگی ها (تشکیل لخته خون)

توسط admin, اردیبهشت ۲۶, ۱۳۹۷

ترومبوآمبولی در شکستگی ها

در بیماران مبتلا به شکستگی های لگن، ران و ساق و بعد از اعمال جراحی، ترومبوآمبولی بسیار شایع است و عوارض ناشی از آن بسیار شدید و گاه خطرناک است. به همین جهت پزشکی که این گونه بیمارن را درمان می کند باید اطلاعات کافی در مورد این عارضه داشته باشد به موقع آن را تشخیص داده و به طور صحیح درمان کند. این عارضه بیشتر در افراد مسن و افرادی که به مدت طولانی بستری می شوند به وجود می آید. بیمار ممکن است از درد و تورم ساق شکایت داشته باشد، ولی با توجه به شیوع بسیار زیاد این ضایعه، عضلات ران و ساق این بیماران باید به طور مرتب معاینه شود و در صورت بالا رفتن ناگهانی درجه حرارت و تنفس، شک به عارضه ایجاد شود. در بیمار مبتلا به ترومبوز وریدهای عمقی خم کردن ناگهانی مچ پا به بالا با درد همراه است. این آزمایش به علامت (Human’s Sign) معروف است. علیرغم اینکه این تست از علائم مشخصه ترومبوآمبولی است ولی بعضی از مؤلفین معتقدند که این آزمایش بهتر است در بیمار مشکوک به ترومبوز وریدهای عمقی اندام انجام نگیرد زیرا ممکن است باعث جدا شدن لخته و آمبولی ریه گردد. تشخیص دقیق و قطعی این عارضه با ونوگرافی (Venography) صورت می گیرد. امروزه سونوگرافی داپلر (Doppler Ultrasonography) به تشخیص این عارضه کمک می کند. ونوگرافی امروزه به ندرت انجام می شود. تعداد نسبتاً زیادی از این بیماران دچار آمبولی ریه می شوند ولی تعداد کمی از آنها از درد سینه و تنگی نفس شکایت دارند.

آمبولی ریه (Pulmonary Emboli)

در صورتی که جزئی باشد علایم خفیفی دارد ولی اگر شدید باشد باعث درد شدید سینه، تنگی نفس، خلط خونی و بالاخره رال های جنبی (Pleural Rub) می شود. گاه علایم آمبولی ریه شدید و ناگهانی است و باعث مرگ ناگهانی بیمار می گردد. باید توجه داشت که غالب آمبولی های شدید (Massive) ریه به دنبال ایجاد لخته در وریدهای عمقی اندام در اثر شکستگی های زانو، ران یا لگن ایجاد می گردند. رادیوگرافی سینه، آنژیوگرافی و اسکن (اسکن پرفیوژن- ونتیلاسیون (Perfusion- Ventilation Scan)) به تشخیص بیماری کمک می کند، به همین جهت از کلیه بیمارانی که دچار ترومبوفلبیت می شوند باید رادیوگرافی سینه به عمل آورد و در صورت مشکوک بودن، آزمایشات دیگری برای تشخیص آمبولی ریه انجام داد.

پیشگیری

امروزه در اکثر مراکز ارتوپدی بیشتر از روش های درمانی جلوگیری از ترومبوآمبولی استفاده می کنند. هدف از این درمان ها در مرحله اول پیشگیری از پیدایش ترومبوز وریدها و در صورت به وجود آمد، جلوگیری از پیشرفت بیماری و ایجاد آمبولی ریه است که به دو روش مکانیکی و روش فارماکولوژیک (تجویز دارو) استفاده می شود.

منبع: کتاب درسنامه ارتوپدی و شکستگی ها


به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است

دیدگاه شما چیست؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *