استئوآرتریت مفصل ران (Osteoarthritis of the hip joint)

توسط admin, اردیبهشت ۲۶, ۱۳۹۷

استئوآرتریت مفصل ران که آرتریت دژنراتیو یا آرتروز مفصل ران نیز خوانده می شود، بیماری نسبتاً شایعی در بزرگسالان و پیران است و در زنان به مراتب بیشتر از مردان دیده می شود.
علت استئوآرتریت مفصل ران نیز خوانده می شود، بیماریی نسبتاً شایعی در بزرگسالان و پیران است و در زنان به مراتب بیشتر از مردان دیده می شود.

علت استئوآرتریت مفصل ران

مهمترین علل استئوآرتریت ران عبارتند از:
– بیماریهای مادرزادی مفصل ران مانند نیمه در رفتگی، زیاد شدن زاویه بین سر و گردن و تنه استخوان ران
– ضربه های مختلف مانند شکستگی ها و در رفتگیها
– عفونت های گوناگون
– نامنظم شدن غضروف مفصلی مثلاً بعد از التیام یافتن بیماری پرتس
– عوارض ناشی از نکروز آواسکولار سر استخوان ران
– بیماری های نادر دیگ مانند لغزش اپی فیز سر استخوان ران، استابولوم کم عمق، اتوپلویس (Otto pelvis) که بیشتر در زنان بروز می کند و حفره استابولوم به داخل لگن رانده می شود و نیز استئوکندریت جدا شونده
– علاوه بر عللیی که ذکر شد با افزایش سن مقدار سولفا کندروئیتین غضروف مفصلی کاهش می یابد و خاصیت ارتجاعی آن کم می شود. این پدیده باعث آرتریت دژنراتیو به خصوص در مفصل هایی که وزن بدن را تحمل می کنند (مفصل ران و زانو) می شود. قسمت اعظم مبتلایان به آرتریت دژنراتیو را این گروه تشکیل می دهند.
– نوع ایدیوپاتیک که در مردان بیشتر از زنان رخ می دهد.

آسیب در استئوآرتریت مفصل ران

غضروف قسمت بالایی سر استخوان ران و طاق حفره حقه ای لگن دچار ساییدگی و خوردگی می شود و استخوانی که در زیر آن وجود دارد دچار اسکلروز می شود و گاه کیستهایی در داخل آن به وجود می آید. در سایر قسمت ها غضروف مفصلی ضخیم تر می شود و در کناره های مفصل زواید استخوانی به وجود می آید. کپسول مفصلی ضخیم و لیفی می شود و پرده سینویال دچار هیپرتروفی می گردد.
نشانه ها و علایم استئوآرتریت مفصل ران
مهمترین شکایتهای این بیماران عبارتند از:
۱- درد که در ابتدا خفیف است و با پیشرفت بیماری شدت می یابد.
۲- سفتی حرکات مفصلی که اول در شروع حرکت بعد از استراحت طولانی احساس می شود و به تدریج دایمی می گردد تا حدی که در مراحل پیشرفته، پوشیدن جوراب و کفش برای بیمار مشکل و ناراحت کننده است.
۳- لنگیدن که غالباً زودتر از علایم بالا بروز می کند و به پیشرفت بیماری واضح تر می شود.
در رادیوگرافی اسکلروز استخوان های مجاور مفصل با تشکیل استئوفیت در لبه های مفصل، کم شدن فاصله بین مفصلی به خصوص در قسمتی که وزن بدن را تحمل می کند از علایم برجسته بیماری است. در مراحل پیشرفته کیستهای استخوانی در سر استخوان ران و حفره استابولوم لگن ظاهر می شود و به تدریج تغییر شکل مفصل واضح تر می گردد.

درمان استئوآرتریت مفصل ران

درمان طبی: استراحت دادن مفصل با استفاده از چوب زیر بغل به منظور جلوگیری از انتقال وزن به مفصل در مرحله حاد بیماری صورت می گیرد. در مرحله بعدی کم کردن نیروی وارده بر مفصل با استفاده از عصا در راه رفتن به تسکین درد کمک شایانی می کند. کم کردن وزن در بیماران چاق ضروری است. استفاده از گرمای موضعی به وسیله کیسه آب گرم و تشکچه برقی در منزل یا امواج اولتراسوند و یا گرمادرمانی با امواج کوتاه هم درمان مؤثری است. برای تسکین درد و سفتی حرکت مفصلی داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی تجویز می شود.
درمان جراحی:اعمال جراحی مختلفی برای بیمارن مبتلا به استئوآرتریت مفصل ران انجام می گیرد. نوع عمل بستگی به سن، شغل و وضعیت اجتماعی بیمار دارد. جراح باید با در نظر گرفتن نکات فوق عمل جراحی متناسب را برای بیمار انجام دهد. اعمال جراحی مختلفی برای تعویض استئوآتریت مفصل ران به کار می رود که عبارتند از:
تعویض کامل مفصل ران (Total Joint Replacement)
تعویض سر استخوان ران (Hemi Arthroplasty)
استئوتومی انتهای فوقانی ران
برداشتن مفصل معیوب (Excisional Arthroplasty)
خشک کردن مفصل (Arthrodesis یا Hip fusion)

منبع: کتاب درسنامه ارتوپدی و شکستگی ها


به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است

دیدگاه شما چیست؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *