آب درمانی دیسک کمر (هیدروتراپی)، روش غیر جراحی برای رفع فتق دیسک

توسط admin, مرداد ۱۶, ۱۳۹۷

ستون فقرات انسان از ۳۳ مهره تشکیل شده است. هر مهره از یک محفظه‌ سخت تشکیل شده که از مرکز ژله‌ای مانند دیسک بین‌مهره‌ای محافظت می‌کند. با افزایش سن و بروز صدمات مختلف، این محفظه سخت ممکن است به مخاطره افتاده، به ماده ژله‌ای مانند اجازه می‌دهد به سمت بیرون تحت فشار قرار بگیرد. با خروج ژل، دیسک ممکن است شروع به فشردن عصب‌های اطراف کند و منجر به درد متوسط تا شدیدی شود. این پارگی در غضروف دیسک بین‌مهره‌ای به عنوان بیرون زدگی دیسک (لینک به مقاله دیسک کمر) شناخته می‌شود. تمرین‌های هیدروتراپی می‌تواند در این زمینه به شما کمک کند. این تمرین‌ها شامل این موارد هستند: شناور شدن در آب، حرکت‌های عمومی بدن، ایجاد کشش‌ در اندام‌ها و راه رفتن در آب نیز مفید است، چرا که نیروی شناوری آب باعث حرکت آزادانه اندام‌های بدن بدون فشار آوردن و خسته شدن می‌شود.

اگر شما بیرون زدگی دیسک کمر دارید و به این فکر می‌کنید که چگونه آن را درمان کنید، یک خبر خوب این است که گزینه‌های درمانی بسیاری وجود دارد که می‌تواند به شما کمک کند تا به مدت طولانی از این مشکل رهایی یابید. آب درمانی یکی از این گزینه‌های درمانی است که مقاومت طبیعی آب در این روش باعث تقویت ماهیچه‌ها شده و خواص یگانه آن درد را تسکین داده و باعث بهبود سلامتی فرد می‌شود و همچنین می‌تواند بمنظور درمان درد بیرون زدگی دیسک استفاده شود.

برای دریافت اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت مطب دکتر سلمان فلاح، بورد تخصصی طب فیزیکی و توانبخشی، می‌توانید با شماره‌های زیر تماس حاصل فرمایید.

آدرس مطب: اصفهان، خیابان حکیم نظامی، ابتدای خیابان محتشم کاشانی (دقیقی)، جنب MRI سپاهان، ساختمان معین، طبقه چهارم

تلفن: ۰۳۱۳۶۲۵۲۸۵۷      همراه: ۰۹۳۰۳۹۷۰۰۲۰

علائم بیرون زدگی دیسک


بیرون زدگی دیسک رایج‌ترین دلیل درد کمر است. اگر دیسک بیرون زده به ریشه‌های عصب فشار بیاورد، علائم دیگری بوجود می‌آید که شامل موارد زیر می‌باشند.

  • ضعف
  • تلو تلو خوردن یا راه رفتن ناشیانه
  • خارش یا احساس شوک مانندی که از تنه به سمت پاها کشیده می‌شود
  • از دست دادن تعادل و هماهنگی بدن

تشخیص


  • تست فیزیکی: بهترین راه برای گفتن اینکه آیا شما بیرون زدگی دیسک دارید مراجعه به پزشک است. او احتمالا برای پیدا کردن منبع درد شما یک آزمایش فیزیکی را انجام می‌دهد. این آزمایش معمولا تنها چیزی است که شما برای تأیید نتیجه یک تشخیص نیاز خواهید داشت.

اما اگر پزشک شما بخواهد از منابع دیگر درد در بدن شما جلوگیری کند یا عصب‌های خاصی را که بدتر شده‌اند به دقت تشخیص دهد، ممکن است برخی آزمایش‌های دیگر از جمله موارد زیر را انجام دهد:

  • رادیوگرافی: در حالی که یک آزمایش رادیوگرافی نمی‌تواند نشان دهد که آیا شما بیرون زدگی دیسک دارید یا خیر، اما می‌تواند یک دید کلی از ستون فقرات به پزشک شما نشان دهد و مشخص کند که آیا این درد توسط عوامل دیگری مانند شکستگی یا ورم بوجود آمده یا خیر.
  • میلوگرافی: این آزمایش با استفاده از رنگ تزریق شده به داخل مایعات ستون فقرات و یک رادیوگرافی برای تعیین محل‌‌های فشار روی ستون فقرات کار می‌کند.
  • سی‌ تی اسکن: یک آزمایش سی ‌تی (یا سی ای تی) اسکن تعدادی رادیوگرافی را با زوایای مختلفی از بدن گرفته و آنها را برای تشکیل تصاویری از ستون فقرات شما و ساختار اطراف آن ترکیب می‌کند.
  • ام آر آی: یک آزمایش ام آر آی از امواج رادیویی، یک میدان مغناطیسی و یک کامپیوتر برای تشکیل یک تصویر جزئی سه بعدی از ستون فقرات و نواحی اطراف آن استفاده می‌کند. تصاویر ام آر آی می‌توانند محل بیرون زدگی دیسک را تشخیص داده، داخل آن را بررسی کند و همچنین تعیین کند که کدام عصب‌ها تحت تأثیر قرار گرفته‌اند.

هیدروتراپی برای درمان دیسک کمر


آب درمانی که با فیزیک درمانی آب هم شناخته می‌شود استفاده از محیط پر آب بمنظور انجام برخی حرکات ورزشی است در حالی که فرد فادر به تغییر شدت انجام آنها نیز باشد – ویژگی که انجام آن در خارح از محیط آب قابل انجام نیست. از آنجا که بدن در آب شناور است، می‌تواند تمرینات بیشتری را نسبت به حالتی که در خارج از آب است انجام دهد و در عین حال افزایش دما و فشار نیز  باعث بهبود گردش خون و انعطاف پذیری بدن می‌شود. این کار بویژه یک روش مؤثر و راحت بمنظور ریکاوری از یک آسیب پزشکی است. خود استخر بطور خاص برای فراهم کردن درمان به روش هیدروتراپی طراحی شده است. به عبارتی دمای آب بیشتر از دمای متوسط استخر شنا و در حدود ۳۵ درجه است که دمای نرمال برای شل شدن ماهیچه و افزایش قابلیت حرکتی آن است. آب داخل استخر گرم بوده و در محدوده ۳۳ تا ۳۷ درجه سلسیوس نگه داشته می‌شود.

مزایای تمرینات هیدروتراپی

ستون فقرات شما به دلایل مختلف زیادی می‌تواند از آب درمانی سود ببرد:

  • افزایش محدوده حرکتی – نیروی شناوری آب به فرد اجازه می‌دهد تا اندام خود را خارج از محدوده حرکتی قابل دستیابی در خارج از آب حرکت داده و دچار کشش کند.
  • عدم وجود جاذبه – اگر ستون فقرات شما آسیب دیده باشد، با برداشتن هر قدم وزن بدن روی ساختار ستون فقرات فشار وارد می‌آورد. در آب، فشار جاذبه خنثی شده و در نتیجه فشار کمتری را روی ستون فقرات وارد می‌شود.
  • مقاومت طبیعی – زمانی که شما تنه خود را در خارج از آب می‌چرخانید، هیچ مقاومتی در مقابل شما نیست. با این وجود زمانی که این کار در استخر انجام شود آب مانند یک نیروی مقاوم طبیعی عمل کرده که باعث تقویت ماهیچه می‌شود.

تمرینات آب درمانی دیسک کمر

حتی کوتاهترین تمرین‌های منظم و روزانه هم می‌توانند نتایج قابل توجهی به همراه داشته باشند، با این فرض که تمرینات بطور پیوسته انجام شود. سه ورزشی که می‌توان انجام داد عبارتند از:

ورزش‌های مربوط به زانو تا قفسه سینه

از یک طرف استخر کمک گرفته، روی یکی از پاهای خود که کمی خم شده ایستاده و زانوی پای دیگر را به سمت قفسه سینه بالا بیاورید. برای چند ثانیه زانو را در این حالت نگه داشته و رها کرده و این حرکت را روی زانوی دیگر تکرار کنید.

ورزش‌های کششی پا

به آرامی دست خود را به یک طرف استخر تکیه داده و روی یکی از پاهای خود که به آرامی خم شده تکیه دهید. پای دیگر را به طرف بالا و به سمت سطح آب بکشید. پا را پایین آورده و این حرکت را برای پای دیگر تکرار کنید.

ورزش‌های “سوپرمن”

دو دست را بمنظور حمایت از بدن روی دو لبه استخر گیر دهید. به آرامی وزن خود را به سمت جلو انتقال داده و پاهای خود را به سمت عقب بکشید (آب به نگه داشتن وزن شما کمک می‌کند). برای چندین ثانیه در همین حالت باقی بمانید، سپس پاهای خود را روی زمین برگردانید.

ورزش‌های اندام تحتانی

در حالی که از پشت سر حمایت می‌شوید داخل استخر بنشینید، زانوی خود را صاف کرده و مچ پای خود را حول انگشتان پا بچرخانید. انگشتان پا را به سمت پایین خم کرده، سپس مجدد آنها را صاف کنید. زانوهای خود را ابتدا ساعتگرد و سپس پاد ساعتگرد بچرخانید. به آهستگی یکی از پاها را بالا بیاورید تا زانو صاف شود، سپس زانو را مجدد خم کنید. یکی از زانوها را بالا آورده و به قفسه سینه بچسبانید، جهت کمک به کشش زانو با دست زیر زانو یا روی ران را بگیرید. به سمت جلو نشسته، یکی از زانوها را خم کرده و و به آرامی پا را به سمت جانبی بدن حرکت دهید و برای سه ثانیه آن را نگه دارید و سپس آن را مجدد به وسط برگردانید. در حالی که سمت چپ بدن شما به دیواره استخر تکیه داده شده است ایستاده و با دست چپ خود دیوار استخر را بگیرید، پای راست خود را با زانوی صاف به جلو حرکت دهید و برای ۵ ثانیه نگه دارید، سپس پا را با حرکت آونگی به سمت عقب حرکت دهید. پا را دوباره از طرف جلو بالا بیاورید، با حرکت آونگی به سمت جانبی حرکت دهید، برای ۵ ثانیه نگه دارید و بصورت ضربدری در جلوی بدن قرار دهید. این حرکت را با پای راست تکرار کنید. دستان خود را روی مفاصل ران قرار دهید و بدون حرکت پاها به آرامی به سمت راست و سپس به سمت چپ خم شوید. این حرکت را در جهات دیگر تکرار کنید.

هر کدام از این حرکت‌های کششی چندین بار می‌توانند انجام شوند. در هر بار هدف گذاری شما برای جندین مجموعه حرکت باشد و این مجموعه حرکت را چند بار در هفته انجام دهید. در حالی که ورزش‌های آبی برای بدن به نوعی سبک هستند، در صورت احساس هرگونه ناخوشی، خیلی سریع ورزش را متوقف کرده و خود را مجبور به تحمل شرایط سخت نکنید. همیشه قبل از افزودن هرگونه حرکت ورزشی به برنامه درمانی فتق دیسک با یک متخصص یا فیزیوتراپیست مشورت کنید.

خطرات، احتیاط‌ها و موارد منع انجام ورزش‌های آب درمانی

  • افراد با حس لامسه ضعیف که با خطر سوختگی یا انجماد بافت بدن در دماهای بسیار بالا یا بسیار پایین مواجه هستند.
  • اگر دیابت دارید از اعمال حرارت به پاها خودداری کنید. همچنین از انجام درمان‌های حرارتی روی کل بدن مانند پوشاندن بدن خودداری کنید.
  • حمام‌های داغ و طولانی و سوناهای داغ برای افراد با دیابت یا مشکل تصلب چندگانه بافت‌ها، زنانی که باردار هستند یا هر کسی که دچار فشار خون غیر عادی بالا یا پایین است توصیه نمی‌شود.
  • اگر شما مبتلا به بیماری رینودز تشخیص داده شده‌اید از سرد شدن پاها جلوگیری کنید.
  • اگر مستعد سوزش مثانه یا مقعد هستید از حمام کردن پا با آب سرد خودداری کنید. اقراد مبتلا به سیاتیک، التهاب لگنی یا روماتیسم در انگشتان پا یا قوزک باید از حمام کردن پا با آب سرد خودداری کنند.
  • افراد مسن یا بچه‌های با سن کم ممکن است در اثر گرمای زیاد خسته شده و باید از درمان‌های حرارتی طولانی کل بدن مانند غوطه‌ور شدن درحمام و استفاده از سونای داغ خودداری کنند.
  • اگر حامله هستید (لینک به مقاله دیسک کمر در بارداری) یا مشکل قلبی دارید، قبل از استفاده از سونا با یک پزشک مشورت کنید. اگر یک بیماری دوباره برمی‌گردد یا مزمن است، لطفا بمنظور تعیین اینکه آیا این نوع فیزیوتراپی برای مورد شما مناسب است یا خیر با پزشک مشورت کنید.

دیگر روش‌های درمانی دیسک کمر


 دارو و مدیریت درد

هنگام تجویز دارو هدف باید کاهش هر چه بیشتر درد و ناخوشی و به حداقل رساندن خطر استفاده بیش از حد از داروها و اجتناب از عوارض جانبی باشد.

این داروها شامل دروهای بدون نسخه رایجی مانند آسپیرین، ایبوپروفن و ناپروکسن است. این داروها قابلیت کاهش طولانی مدت درد را دارد که نگرانی وابستگی فرد به آنها را هم ندارند.

استفاده از اپیوئید برای کنترل درد مزمن بدلیل قابلیت مسمومیت بدن و همچنین وابستگی روانی و فیزیکی خیلی ایده‌آل نیست. درمان با این رده از داروها معمولا باید یک گزینه درمانی کوتاه مدت و در زمانی باشد که بدن بیماران به داروهای جایگزین پاسخی نمی‌دهد.

درد اغلب می‌تواند با استفاده از شل‌کننده‌های ماهیچه، داروهای ضد تصلب بافت مانند نورونتین، تپامکس و لیرکا، ضد افسردگی و استروئیدهای خوراکی کاهش یابد.

داروهای تزریقی

در برخی موارد پزشک ممکن است بمنظور کمک به تسکین درد شما و کاهش التهاب نوع تزریقی داروی کورتيکواستروييد را به شما تجویز کند.

کورتيکواستروييدها همان تأثیر هورمون‌های کورتیزون و هیدروکورتیزون که توسط لایه بیرونی (کورتکس) غده آدرنال تولید می‌شود را دارد. در صورتی که این داروها در دوزهای بالاتری نسبت به مقدار طبیعی آنها تجویز شوند، التهاب را رفع می‌کنند که این کار به نوبه خود باعث تسکین فشار و درد می‌شود. این داروهای هنگامی که همراه با یک برنامه توانبخشی مصرف شوند بیشترین تأثیر را خواهند داشت. علاوه بر آن، کورتيکواستروييدها می‌توانند باعث بروز عوارض جانبی شوند، بنابراین تعداد دفعات تزریق که می‌توانید دریافت کنید محدود است – معمولا بیشتر از سه بار در سال نیست.

یک استروئید اغلب با یک داروی بی‌حسی ترکیب شده و به ناحیه اطراف عصب‌های نخاعی که باعث درد شده‌اند تزریق می‌شود. این ناحیه فضای اپیدورال نامیده می‌شود و عضو حفاظت کننده غلاف مانند را، یا دورا را که عصب‌های نخاعی و ریشه‌های عصب را می‌پوشاند، پوشش می‌دهد. استروئیدها با ممانعت از تولید پروتئین‌ها که باعث التهاب می‌شوند سوزش عصب را کاهش می‌دهند. داروی بیهوشی انتقال درد از طریق عصب را در ناحیه‌ای که اعمال می‌شوند مسدود کرده، احساس درد را از بین می‌برند.

تزریق نخاعی اپیدورال ممکن است هم بمنظور تشخیص و هم بمنظور درمان انجام شود. با تزریق دارو اطراف ریشه یک عصب خاص، پزشک می‌تواند تصمیم بگیرد که آیا آن ریشه عصبی خاص عامل درد است یا خیر. هنگامی که این کار با اهداف درمانی صورت گیرد، یک تزریق اپیدورال نخاعی می‌تواند باعث تسکین کوتاه مدت یا بلند مدت هر ناحیه‌ای از بدن از یک هفته تا چند ماه شود. در برخی موارد، تزریق نخاعی اپیدورال ممکن است سیکل التهاب را شکسته و موجب تسکین دائمی درد شود. گرچه ذکر این نکته مهم است که تزریق نخاعی اپیدورال  بطور معمول به عنوان درمان علائم فشار نخاعی در نظر گرفته نمی‌شود. بلکه این روش یک ابزار درمانی است که پزشک می‌تواند برای کمک به کاهش درد و ناخوشی استفاده کند، در حالی که عامل اصلی بیماری طی بک برنامه توانبخشی مانند فیزیوتراپی یا گزینه‌های درمانی جراحی تحت درمان قرار می‌گیرد.

فیزیوتراپی / کار درمانی

فیزیوتراپی و کاردرمانی می‌تواند نقش مهمی در ریکاوری شما ایفا کند. هر زمان که درد حاد بدن بهبود پیدا کرد، پزشک یا فیزیوتراپیست شما می‌تواند بمنظور جلوگیری از بازگشت آسیب برای شما یک برنامه توانبخشی ترتیب بدهد. این برنامه‌ها بمنظور کمک به تسکین درد، کاهش تورم، افزایش توان و ارتقای بهبودی اغلب شامل گرما، سرما و الکترودرمانی هستند. این روش‌ها شامل موارد زیر می‌باشند:

  • ورزش‌های درمانی
  • درمان دستی
  • آموزش کاربردی و استفاده از وسایل کمکی و تجهیزات تطبیقی بمنظور افزایش توان
  • محدوده حرکتی
  • تحمل
  • بهبود زخم و استقلال عملکرد

در شرایطی که علائم بیماری در شما با ورزش‌، دارو و دیگر روش‌های غیر جراحی بهبود نیافت، ممکن است بخواهید گزینه‌های جراحی را مد نظر خود قرار دهید.


به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است

دیدگاه شما چیست؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *